ตั้งชื่อลูกให้โดนใจ

น้องต้นน้ำเป็นเด็กสุขภาพแข็งแรง ช่างคิดช่างสังเกตตั้งแต่ยังเล็ก ที่สำคัญเป็นเด็กรักการเดินทาง ชอบการท่องเที่ยวผจญภัย เพราะฉะนั้นคุณพ่อคุณแม่ต้องเตรียมใจเอาไว้เลย เมื่อเข้าสู้วัยรุ่นน้องอาจจะไม่ได้อยู่กับคุณพ่อคุณแม่ก็เป็นได้ จะต้องหาทางไปเรียนไกลบ้าน และเมื่อเข้าสู่วัยทำงานก็จะหาเรื่องไปทำงานไกลบ้านอย่างแน่นอน ตามดวงชะตาแล้ว จะต้องไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศช่วงระยะเวลาหนึ่งด้วย ช่วงอยู่ต่างประเทศชีวิตจะดีมากๆ สามารถสร้างตัวได้ที่นั่น

ข้อควร ระวัง คือ น้องต้นน้ำไม่ค่อยสู้งานหนัก ไม่ค่อยอดทนทำอะไรนานๆ ความคิดมักเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ถ้าคุณพ่อคุณแม่สามารถอบรมให้น้องเป็นคนมีความอดทน ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคง่ายๆ รับรองได้เลยว่าจะประสบความสำเร็จในชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย
ดูจากชื่อแล้วไม่ปรากฏตัวสระ ซึ่งเป็นตัวกาลกิณีในทักษาวันเกิด ผลรวมของเลขในชื่อเสริมกับนามสกุล ให้คุณแก่ดวงชะตาในด้านการมีความสำเร็จที่ดี ความสำเร็จในชีวิตที่เกิดขึ้นจะมีลักษณะที่ค่อยเป็นค่อยไป เพราะฉะนั้นเมื่อทำสิ่งใดก็ตาม อย่าได้หวังผลสำเร็จในระยะเวลาอันสั้น แต่ชีวิตในอนาคตจะมีทิศทางที่ดีขึ้นตลอดเวลา ไม่มีทางตกต่ำ ชื่อนี้ใช้ได้ไม่ต้องเปลี่ยน จะตั้งตัวได้กับชื่อนี้

น้องโฟกัสเป็นเด็กสุขภาพกายดี สุขภาพใจสมบูรณ์ ฉลาด รู้ทันคน มีมนุษย์สัมพันธ์เป็นยอด รักเพื่อน หลายครั้งจะแสดงความรักเพื่อนมากกว่ารักตัวเอง มีจิตอาสาตั้งแต่ยังเล็ก ยอมเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อประโยชน์ส่วนรวม เมื่อโตขึ้นมีดวงในการทำธุรกิจส่วนตัว ไม่ว่าจับธุรกิจใดจะประสบความสำเร็จทั้งนั้น ตามดวงชะตาบอกว่าจะมีหลักทรัพย์ร่ำรวยเข้าขั้นเศรษฐีเลยทีเดียว ทั้งบ้าน ที่ดิน จะหามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง

ข้อควรระวังมีเรื่องเดียว คือ เรื่องการคบเพื่อน คุณพ่อคุณแม่ต้องควบคุมและแนะนำเรื่องการคบเพื่อนของน้องโฟกัสให้ดี อย่าไว้ใจเพื่อนมากไป เมื่อโตขึ้นก็ไม่ควรทำธุรกิจร่วมกัน จะเกิดความเสียหาย อย่างอื่นไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

ด.ช.อัยณัฐ หอมสุวรรณ (น้องต้นน้ำ)
ด.ช.อัยณัฐ หรือน้องต้นน้ำ เกิดวันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม 2554 เวลา 10.25 น. ดูจากชื่อแล้วไม่ปรากฏอักษรกาลกิณีไม่เป็นมงคลต่อตนเอง ผลรวมของเลขในชื่อเสริมกับนามสกุล ให้คุณแก่ดวงชะตาในด้านเมตตาอุปถัมภ์เป็นพิเศษ ชื่อนี้จึงเหมาะสมใช้ได้ไม่ต้องเปลี่ยน นอกจากจะพาตัวเองให้เจริญก้าวหน้าในชีวิตแล้ว ยังได้ผู้ใหญ่ให้ความเมตตาช่วยเหลือในการทำสิ่งต่างๆ ให้สำเร็จอีกด้วย คบผู้ใหญ่ไว้ไม่ผิดหวัง อนาคตจะมีความมั่นคงทางการเงินอย่างมาก ชีวิตไม่ลำบาก

 

โรคที่ทำให้ลูกโง่

ในช่วงเริ่มนั่งได้ใหม่ๆ คุณแม่ควรหาเบาะหรือหมอนมาวางไว้ด้านหลังและรอบๆ ตัว เพื่อป้องกันเวลาลูกหงายหลัง หรือทิ้งตัวนอนจะได้ไม่เกิดการบาดเจ็บขึ้น นอกจากนี้ การนั่งหลังตรงยังเป็นการฝึกการทรงตัวที่ดี ทำให้ลูกคลานได้ดีด้วย

ถ้านั่งเองไม่ได้… ถ้าลูกน้อยอายุ 9 เดือน แล้วยังลุกนั่งเองไม่ได้ เป็นสัญญาณบอกว่ากล้ามเนื้อมัดใหญ่บริเวณหลังอาจเกิดความผิดปกติ อาจมีปัญหากล้ามเนื้ออ่อนแรง และจะส่งผลต่อพัฒนาการขั้นอื่นต่อไป
ช่วง วัยนี้ ลูกน้อยจะหยิบจับหรือคว้าสิ่งของได้แม่นยำมากขึ้น ควบคุมนิ้วมือเล็กๆ ให้จับของได้มั่นคง เปลี่ยนสลับมือถือของ และถือของได้ 2 มือ คุณแม่ลองหาของเล่นที่เขาชอบแล้วยื่นให้เขา ให้เขาฝึกใช้มือหยิบของจากมือคุณแม่ แล้วเปลี่ยนสลับมือถือ หรือหยิบของจากพื้นยื่นให้คุณแม่ เป็นการทำให้นิ้วมือมีการทำงานดี และหาของเล่นหลายๆ รูปทรงที่มีพื้นผิวต่างกัน นุ่มบ้าง แข็งบ้าง ให้เขาหยิบจับเล่น เป็นการเรียนรู้เรื่องระบบประสาทสัมผัสที่ดี

ถ้า ยังหยิบจับของเล่นเองไม่ได้…หยิบ ของเล่นแล้วหล่น หรือมือไม่มีแรงหยิบ อาจเป็นเพราะกล้ามเนื้อมือยังไม่แข็งแรงพอ ลองหาของเล่นนิ่มให้เขาบีบจับบ่อยๆ เพื่อเป็นการบริหารกล้ามเนื้อมือให้แข็งแรงขึ้น

หลัง 3 เดือน เด็กๆ จะเริ่มยิ้มแบบสื่อความหมายมากขึ้น เป็นการยิ้มเพื่อตอบสนองทางอารมณ์ และตอบสนองเชิงสังคม (Social smile) เริ่มมีการเรียนรู้ที่จะยิ้มเพราะรู้สึกพึงพอใจ มีความสุข กินอิ่มนอนหลับสบาย ได้รับการสนองตอบทางอารมณ์ที่ดีถึงยิ้ม และยิ้มให้คนคุ้นเคย เช่น คุณแม่ เพื่อสื่อความหมายว่าเขารู้สึกดีกับคุณแม่หรือคนที่พบเห็นด้วย

ช่วงนี้เด็กๆ จะเริ่มเหนี่ยวตัวเองเกาะสิ่งของที่อยู่รอบตัว แล้วยกตัวเองขึ้นมาเกาะยืนและค่อยๆ เกาะเดิน จะเป็นช่วงล้มลุกคลุกคลาน คือยืนได้เอง เดิน 2-3 ก้าวแล้วล้มนั่ง แบบนี้ไม่เป็นไร เป็นพัฒนาการที่เขากำลังจะเดิน คุณแม่ควรจัดระเบียบของในบ้านให้เรียบร้อย มีพื้นที่โล่ง และเพื่อความปลอดภัย โต๊ะที่มีมุมแหลมควรห้าผ้าหรือที่กันมุมมาปิดไว้ ไม่ควรมีเก้าอี้ที่มีล้อเลื่อนเพราะถ้าเด็กๆ เกาะยืนแล้วเก้าอี้เลื่อน ก็อาจจะทำให้ลูกน้อยล้มบาดเจ็บและเกิดอาการกลัวไม่กล้าเกาะยืนอีกได้

ถ้า ยังไม่ลุกยืน…ในช่วงวัย 9-10 เดือน ยังไม่ลุกยืนอาจจะยังไม่ผิดปกติอะไรมาก เพราะพัฒนาการช่วงนี้เด็กแต่ละคนจะช้าเร็วแตกต่างกัน แต่ถ้าเลยขวบครึ่งไปแล้วยังไม่ยอมลุกเดิน แสดงว่ามีความผิดปกติเกิดขึ้น อวัยวะทำงานไม่ได้ตามที่ควรจะเป็น ซึ่งอาจเกิดจากกล้ามเนื้อขามีความผิดปกติ หรืออาจเกี่ยวกับระบบประสาทมีความผิดปกติและส่งผลให้การทำงานของกล้ามเนื้อ มีความผิดปกติเกิดขึ้น

ดังนั้นการยิ้มของลูกจึงเป็นสัญญาณบอกว่าลูกมีพัฒนาการทางอารมณ์ที่ดี ได้รับความรักและการตอบสนองที่ดีจากคุณพ่อคุณแม่ จะทำให้มีความมั่นคงทางอารมณ์ ร่าเริงแจ่มใส เป็นเด็กน่ารักของทุกๆ คน

ถ้าลูกไม่ยิ้ม…หลัง 3 เดือนไปแล้ว ถ้าคุณพ่อคุณแม่เล่นด้วย หรือมีคนอื่นๆ มาเล่นด้วย แต่ลูกกลับไม่ยิ้ม หรือร้องไห้งอแง อาจเกิดจากไม่ได้รับการตอบสนองเท่าที่ควร หรือเกิดความกลัวอะไรบางอย่าง รู้สึกไม่ไว้ใจคนรอบข้าง ดังนั้น คุณพ่อคุณแม่ต้องสังเกตว่าลูกกลัวอะไร ไม่ยิ้มแล้วร้องไห้เพราะอะไร แล้วกำจัดสิ่งนั้นทิ้งไป เพราะถ้าปล่อยไว้ เด็กๆ จะเติบโตมามีนิสัยก้าวร้าว ขี้กลัว ไม่มั่นใจในตนเอง และไม่ช่วยเหลือผู้อื่นได้ค่ะ
วัย 4-6 เดือน เด็กๆ จะเริ่มพลิกตัว และเริ่มมีการพลิกคว่ำได้ดี ชันคอได้ดี เพราะกล้ามเนื้อส่วนกลางของลำตัว กล้ามเนื้อคอเริ่มมีความแข็งแรง เมื่อพลิกตัวคว่ำจะสามารถชันคอได้ และเริ่มพลิกตัวหงายได้เอง เวลาอุ้มนั่ง อุ้มพาดบ่า คอจะตั้งตรงได้ ไม่ว่าจะอุ้มลูกท่าไหน ลำคอก็จะยังคงตั้งตรงชูคอหันไปมาได้

ถ้ายังชันคอไม่ได้…ลูกน้อยอายุ 6 เดือนขึ้นไป ยังชันคอไม่ได้ เวลาคุณแม่อุ้มแล้วคอยังเอียงไปเอียงมา ต้องคอยจับอยู่ตลอด อาจเป็นสัญญาณบอกว่ากล้ามเนื้อมีปัญหา หรืออาจมีปัญหาเรื่องสมองอ่อนแรง ที่ส่งผลให้พัฒนาการกล้ามเนื้อล่าช้าด้ว

ช่วงวัยนี้เด็กจะเริ่มลุกนั่งได้เอง โดยคุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องคอยประคองแล้ว เริ่มยันแขนหมุนตัวเองให้นั่งได้ กล้ามเนื้อแขน กล้ามเนื้อหลัง คือกล้ามเนื้อมัดใหญ่มีความแข็งแรง และโน้มตัวไปหยิบจับเล่นของเล่นที่อยู่ตรงหน้าได้ มีการทรงตัวได้ดีมากขึ้น

วัย 0-1 ปี เป็นช่วงที่ลูกน้อยจะได้ไปพบคุณหมอบ่อยๆ ดังนั้น ถ้ามีอาการผิดปกติเกิดขึ้น ควรรีบปรึกษาคุณหมอแต่เนิ่นๆ เพื่อจะรักษาได้ทัน ลูกน้อยจะได้เติบโตอย่างมีพัฒนาการที่ดีตามวัย

ทำอย่างไรให้เด็กฉลาด

ผล การศึกษาพบว่า ขณะเปิดทีวี พ่อแม่ใช้เวลาที่มีคุณภาพกับลูก ไม่ว่าจะเป็นการพูดคุย การโต้ตอบ ความใส่ใจต่อลูกน้อยลง 20% เมื่อเทียบกับการอยู่ด้วยกันโดยที่ไม่เปิดทีวีตัวแทนคณะนักวิจัยจึงชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์ในครอบครัวว่า  “การ ใช้เวลาที่มีคุณภาพอยู่ด้วยกันระหว่างพ่อแม่ลูก เป็นสิ่งสำคัญในการช่วยพัฒนาทักษะด้านสังคมและการสื่อสารของลูก ผลการวิจัยชิ้นนี้ เป็นหนึ่งในเครื่องบ่งชี้ว่าการดูทีวีไม่เพียงแต่ส่งผลเสียต่อดวงตาของเด็ก เล็กที่เกิดจากการจ้องมองทีวีเท่านั้น แต่ยังกระทบกับการเสริมสร้างทักษะการอยู่ร่วมกันในสังคมให้กับลูกด้วย


   โดยปัญหาอันเกี่ยวเนื่องกับสมองที่อาจเกิดขึ้นกับเด็กกลุ่มนี้ อาทิเช่น ปัญหาการรับรู้และตอบสนองช้า การเรียนรู้ช้า ทักษะการทำงานประสานกันของมือ สายตา และการทำตามคำสั่งต่างๆ ทำได้ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานของเด็กปกติ ดร.สตีเฟ่น แอชวอล นักประสาทวิทยาผู้เชี่ยวชาญด้านเด็ก จาก Loma Linda University School of Medicine in California ให้คำแนะนำว่า “จำเป็นอย่างยิ่งที่แพทย์จะต้องวินิจฉัยและดูแลเด็กกลุ่มนี้อย่างใกล้ชิด รวมทั้งต้องให้คำแนะนำที่ถูกต้องกับพ่อแม่ ส่วนพ่อแม่เองก็ไม่ควรนิ่งนอนใจต่อหากพบความผิดปกติเกี่ยวกับขนาดศีรษะของ ลูก
   อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าเด็กทุกคนที่มีขนาดศีรษะเล็กว่าปกติจะมีปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพหรือ การเรียนรู้ เด็กจำนวนไม่น้อยก็มีพัฒนาการเหมือนเด็กปกติทั่วไป”
ม่ว่า จะนั่งดูหรือไม่ก็ตาม ทำให้คณะนักวิจัย ได้พยายามศึกษาผลกระทบของทีวีอย่างจริงจัง โดยการสังเกตพฤติกรรมของพ่อแม่และเด็กจำนวน 50 คอรบครัว ที่มีลูกอายุระหว่าง 0 – 3 ขวบ เริ่มจากการให้พ่อแม่ลูกอยู่ด้วยกันในห้องเด็กเล่นโดยไม่เปิดทีวีเป็นเวลา ครึ่งชั่วโมง และอีกครั้งชั่วโมงให้พ่อแม่สามารถเลือกดูรายการทีวีร่วมกับลูกได้ โดยระหว่างนั้น นักวิจัยจะสังเกตปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่กับลูก ทั้งการพูดคุย การเล่น การโต้ตอบคำถามต่างๆ ระหว่างกัน

สอนลูกกินผลไม้


 

สีม่วง – สีน้ำเงิน : มีสารแอนโทไซยานินและฟนอล ลดความเสี่ยงต่อการเป็นโรคหัวใจและอัมพาต บำรุงผิวพรรณ และชวยใหทางเดินปสสาวะทำงานเป็นปกติ
- ผักกลุ่มสีม่วง – สีน้ำเงิน : เผือก หอมแดง มะเขือม่วง กะหล่ำมวง ดอกอัญชัน
- ผลไม้กลุ่มสีม่วง – สีน้ำเงิน : องุ่นม่วง บลูเบอรี่ ลูกพรุน ชมพู่มะเหมี่ยว ลูกเกดดำ
สีขาว : อุดมด้วยสารแอลลิซิน ช่วยรักษาระดับคอเรสเตอรอลในเลือด ลดความเสี่ยงโรคหัวใจและโรคมะเร็งบางชนิด และยังมีวิตามินซี สารเบต้าแคโรทีนช่วยบำรุงผิวพรรณและป้องกันหวัด
- ผักกลุ่มสีขาว : หัวหอม ขิง ผักกาดขาว ดอกแค ถั่วงอก มะละกอดิบ กระเทียม เห็ดสีขาว กะหล่ำดอก มะเขือเปราะ
- ผลไม้กลุ่มสีขาว : ฝรั่ง เงาะ ลิ้นจี่ กระท้อน มังคุด น้อยหน่า พุทรา แก้วมังกร
สีเขียว : มีสารคลอโรฟีลล์ที่เมื่อถูกย่อยแล้วจะช่วยป้องกันและลดความเสี่ยงมะเร็งบางชนิด นอกจากนี้ยังมีสารลูเทอินและสารอินโดลสที่ช่วยต้านอนุมูลอิสระ บำรุงสายตา ฟนและกระดูกให้แข็งแรง
- ผักกลุ่มสีเขียว : แตงกวา บร็อคโคลี่ คะน้า กะหล่ำปลี ถั่วฝักยาว ผักบุ้ง ผักขม มะระ ป๋วยเล้ง กวางตุ้ง ต้นหอม
- ผลไม้กลุ่มสีเขียว : มะนาว กีวี ฝรั่ง ชมพู่ แอปเปลเขียว องุ่นเขียว มะมวง
 
นอก จากคุณแม่จะต้องกินอาหารให้ ครบ 5 หมู่ในแต่ละวันแล้ว ก็อย่าลืมกินผักและผลไม้ให้ครบ 5 สีนะคะ อย่างเมนูง่ายๆ เช่น สลัดผัก-ผลไม้ 5 สี ยำหรือส้มตำผัก-ผลไม้ 5 สี ทั้งอิ่มอร่อยและได้สุขภาพดีด้วยค่ะ
สีส้ม-สีเหลือง : อุดมด้วยสารเบต้าแคโรทีน แคโรทีนอยด ไบโอฟลาโวนอยด์และวิตามินซี ที่ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระตัวก่อมะเร็ง ช่วยบำรุงผิวพรรณให้มีน้ำมีนวล บำรุงสายตา และช่วยลดระดับคอเรสเตอรอลในเลือด
- ผักกลุ่มสีส้ม-สีเหลือง : แครอท ข้าวโพด ข้าวโพดอ่อน ฟักทอง พริกเหลือง มันฝรั่ง
- ผลไม้กลุ่มสีส้ม-สีเหลือง : ส้ม สับปะรด มะละกอสุก มะม่วงสุก กล้วยสุก ขนุน แคนตาลูป แตงโมเหลือง
 
สีแดง : มีสารไลโคปิน เบต้าไซซินและแอนโทไซยานิน ช่วยบำรุงหัวใจ ป้องกันภาวะความจำเสื่อม ป้องกันโรคเกี่ยวกับทางเดินปสสาวะ และลดความเสี่ยงมะเร็งบางชนิด
- ผักกลุ่มสีแดง : พริกแดง หอมใหญ่แดง มันฝรั่งแดง ผักโขมแดง บีทรูท
- ผลไม้กลุ่มสีแดง : มะเขือเทศ แตงโม ทับทิม แอบเปิ้ล เชอรี่ สตรอเบอรี่ องุ่นแดง แกวมังกรเนื้อแดง
 

 

 

 

ลูกไม่สบายทำอย่างไร

ระวังความปลอดภัยถ้าถึงวัยหัดคลาน หัดเดิน ลูกจะ ไม่ยอมอยู่นิ่ง ดังนั้นจึงต้องมั่นใจว่าบริเวณพื้นที่ที่ลูกคืบคลานไปไม่มี สิ่งแหลมคมที่จะ บาด ข่วนหรือทำอันตรายลูกได้ เช่น เข็มหรือดินสอปลายแหลม เป็นต้น

ดร. แครอล เฟรย์ ศัลยแพทย์ด้านกระดูกและกล้ามเนื้อ โรงพยาบาลแมนฮัดตันบีช แคลิฟอร์เนีย กล่าวว่า ช่วง 1 ปีควรปล่อยให้ลูก  เดินเท้าเปล่า เพราะจะช่วยทำให้สามารถพัฒนาทักษะการทรงตัว พัฒนากล้ามเนื้อเท้า ได้เรียนรู้การใช้เท้าและนิ้วเท้าเหยียบพื้น ทำให้ก้าวเดินไปรอบๆ ได้ง่ายและมั่นคงขึ้น นอกจากนี้เท้ายังเคลื่อนไหวได้อิสระ ได้สัมผัสพื้นที่แตกต่าง และเท้ายังได้พัฒนาเต็มที่ ไม่ถูก สกัดกั้นการเติบโตด้วยรองเท้า จนมีโอกาสเสียรูป
เมือง ไทยอากาศไม่ หนาวเย็นจัด ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใส่ชุด ติดกัน โดยเฉพาะชุดที่มีถุงเท้าอยู่ด้วย การปล่อยให้เท้าเปล่า ได้สัมผัสพื้นผิวต่างๆ จะช่วยกระตุ้นพัฒนาการของกล้ามเนื้อได้ ดีกว่าที่ปลายเท้าถูกหุ้มจนมิดชิด ไว้ถึงหน้าหนาวเมื่อไหร่ค่อยให้ลูกสวมชุดติดกันนะคะ
นวดกระตุ้น ใช้นิ้วโป้งทั้ง 2 ข้างของคุณแม่นวดคลึงเบาๆ จากฝ่าเท้าไล่ไปปลายนิ้วเท้า จากหลังเท้าไปที่ปลายนิ้วเท้าทั้งสองข้าง เพื่อกระตุ้นประสาทสัมผัส เสริมความแข็งแรงให้เท้าลูกได้
ความสะอาด ทั้งเท้าลูกและถุงเท้า เมื่ออาบน้ำเช็ดตัวให้เช็ดเท้าลูกจนแห้ง เปลี่ยนถุงเท้าคู่ใหม่ให้ลูกทุกครั้งแม้จะไม่ได้สัมผัสสิ่งสกปรกใดๆ
หมั่นตัดเล็บให้สั้น ปกติเล็บเท้าจะยาวช้ากว่าเล็บมือ จึงไม่ต้องตัดกันบ่อย ตัดเพียงเดือนละ 1-2 ครั้ง ตัดให้เป็นแนวตรง ไม่โค้งตามรูปของเล็บ เพื่อป้องกัน ขอบข้างของเล็บยาวออกมาดันจนเข้าเนื้อ ถ้าลูกยุกยิกไม่อยู่นิ่ง ควรแอบตัดตอนหลับ ถ้าไม่ยุกยิกให้ตัดหลังอาบน้ำ เพราะเล็บจะนิ่ม ตัดง่ายกว่าปกติ กรรไกรตัดเล็บต้องเป็นของเด็กอ่อนที่มีขอบกลมมน ใบมีดสั้น จะได้ไม่เผลอตัดโดนเนื้ออ่อนๆ ของลูก
นอนได้อิสระ เวลานอนควรให้อิสระกับเท้าได้มีโอกาสขยับแข้งขาบ้าง อย่าเอาผ้าห่มรัดลูกแน่น ไม่ควรห่อตัวลูกแน่นเกินไป ผ้าห่มของลูกควร
 
เลือกขนาดพอดี ไม่ใหญ่ ไม่หนา ไม่หนักเกินไป และไม่มีชายยาวรุ่มร่ามเลือกเสื้อผ้าให้ดี ถ้าจะเลือกเสื้อผ้าแบบชุดติดกันให้ลูกใส่ ต้องเลือกที่ช่วงความยาวของขาไม่ยาวเกินเท้าลูก เหลือที่ไว้ให้เท้าเคลื่อนไหวไปมา ไม่ควรเลือกชุดที่เล็กหรือพอดีเกินไป เพราะนอกจากไม่มีที่ว่างให้เท้าแล้ว ยังอาจทำให้การเจริญเติบโตของเท้าผิดรูปได้
 


บำหรุสมองลูกน้อย

เคล็ดลับเพิ่มพลังสมอง
นอกเหนือจากการบริหารสมองด้วยวิธีต่างๆ แล้ว ยังสามารถเพิ่มพลังให้สมองได้ดังนี้
น้ำและอากาศ : การดื่มน้ำสะอาดจะช่วยให้ร่างกายและสมองรู้สึกสดชื่น หากได้รับอากาศบริสุทธิ์ด้วยจะช่วยให้สมองได้รับออกซิเจนเข้าไปไหลเวียนหล่อ เลี้ยงสมองทำให้ตื่นตัวและกระปรี้กระเปร่า
อาหาร : คุณแม่ต้องได้รับสารอาหารครบถ้วนทั้งช่วงตั้งท้องและหลังคลอด เลือกอาหารที่มีไขมันต่ำอุดมด้วยผักผลไม้ กินปลาเป็นประจำ ดื่มนมให้เหมาะสมตามวัย ไม่ควรกินอาหารก่อนนอนหลีกเลี่ยงอาหารรสจัดและอาหารกึ่งสำเร็จรูป ฟาสต์ฟู้ด

‘หาว’ ช่วยเพิ่มออกซิเจนให้สมอง
หลับตาให้สนิทแล้วใช้มือทั้ง 2 ข้าง ถูนวดบริเวณข้างแก้มขึ้น-ลง แล้วอ้าปากกว้างๆ ทำท่าหาว พร้อมนวดกล้ามเนื้อไปพร้อมๆ กันจะช่วยให้ออกซิเจนไปเลี้ยงสมองได้มากขึ้น

 

+ เบิกบานด้วยเสียงหัวเราะ : เพียงแค่มองหาความสุขเล็กน้อยใกล้ตัว ฟังหรืออ่านเรื่องขำขัน และหัวเราะในทุกๆ วันก็ถือเป็นการบริหารสมองแล้วค่ะ เพราะการเปล่งเสียงหัวเราะออกมาจะช่วยกระตุ้นให้กล้ามเนื้อบริเวณหน้าอก หัวใจ ปอด และไหล่ขยับเขยื้อนไปด้วย และทำให้ร่างกายหลั่งสารความสุข อย่างสารเอนโดรฟินออกมา แถมยังช่วยให้การเต้นของหัวใจทำงานดีขึ้น เลือดในร่างกายสูบฉีดและไหลเวียนไปเลี้ยงสมองดีขึ้น

รื่องของ ‘ความเครียด’  เกิดขึ้นได้กับทุกวัยไม่เว้นแม้แต่ช่วงตั้งท้อง ไหนจะเจอกับภาวะกดดันจากเรื่องงาน ความคาดหวัง จากคนรอบข้าง บางครั้งก็ยุ่ง  จนหลงๆ ลืมๆ เรื่องสำคัญและกังวลเกี่ยวกับลูกอีก

เอา ล่ะค่ะ! ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว ที่จะโยนเรื่องเครียดและความกังวลทิ้งไป แล้วมาบริหารสมองให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่า ตื่นตัว เพื่อสุขภาพ กาย-ใจของคุณแม่และลูกค่ะ

บริหารสมอง…ด้วยอารมณ์ ‘เบิกบาน’

หาก คุณแม่เบิกบาน ลูกก็จะเบิกบานไปด้วย การออกกำลังสมองเป็นประจำจะทำให้รู้สึกสดชื่น กระปรี้กระเปร่า และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ การเคลื่อนไหว ช่วยผ่อนคลาย ความตึงเครียด ลดความตื่นเต้นและทำให้จิตใจสงบด้วย

+ เบิกบานด้วยการพูดคุย : การพูดคุยเรื่องเบาๆ อย่างเรื่องช้อปปิ้ง เรื่องอาหารอร่อยๆ เรื่องแฟชั่น หรือการร้องเพลง จะช่วยให้คุณแม่มีความสุขและผ่อนคลายมากขึ้นและเป็นการเพิ่มปริมาณออกซิเจนให้สมองได้ดีอีกด้วย

+ เบิกบานด้วยการคิดบวก : หากมีทัศนคติและคิดในเชิงบวกอยู่เสมอ ไม่คิดกังวลเรื่องใดไปล่วงหน้า จะช่วยให้สมองจดจำแต่สิ่งที่ดีๆ และมองว่าทุกปัญหามีทางออกเสมอ

 

+ จำด้วยการเชื่อมโยง : เมื่อพยายามจำเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ให้ลองเชื่อมโยงกับสิ่งที่จะช่วยทำให้จำได้ง่ายหรือผูกเป็นเรื่องสั้นๆ เช่น การเชื่อมโยงเรื่องที่ต้องจำโดยการร้อยเรียงให้เป็นเรื่องราว อย่าง สมัยเด็กๆ ที่ต้องจำพยัญชนะอักษรกลางก็จะใช้การท่อง “ไก่จิกเด็กตายบนปากโอ่ง” เพื่อเป็นการช่วยให้จำได้ ง่ายขึ้นค่ะ

+ จำด้วยการแบ่ง : เรื่องบางเรื่องอาจจะยากที่จะจำ  ให้ได้หมด อาจใช้การแบ่งการจำเป็นช่วงๆ เช่น การแบ่งจำเลขรหัสประจำตัวในบัตรประชาชนเป็นช่วง หรือการจัดระบบความจำโดยการแบ่งจำตามช่วงเวลา สถานที่ เป็นต้น

+ จำด้วยการจด : ถ้าเป็นคนที่ชอบหลงลืมเป็นประจำ การจดโน้ตสั้นๆ สิ่งที่ต้องทำเป็นประจำหรือจะทำในวันนั้น ติดไว้ที่ตู้เย็น โต๊ะทำงานหรือสถานที่ที่มองเห็นได้ง่าย จะช่วยเตือนความจำได้ดีขึ้น

บริหารสมอง…ด้วยการ ‘ออกกำลัง’

การออกกำลังเพื่อเคลื่อนไหวร่างกายจะช่วยให้ระบบไหลเวียนเลือดในร่างกายเป็นปกติ ทั้งยังเป็นการฝึกหายใจไปในตัว เพื่อให้ออกซิเจนและเลือดไปเลี้ยงสมองได้ดีกว่าการอยู่เฉยๆ ค่ะ

+ เบิกบานด้วยการพักผ่อน : การพักผ่อนนอนหลับอย่างเพียงพอ วันละ 7-8 ชั่วโมง จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของสมอง ช่วยให้ตื่นมาด้วยกายและใจที่สดชื่น พร้อมทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยความกระฉับกระเฉง

+ เบิกบานด้วยกิจกรรมฝึกสมอง : หากรู้สึกเครียดหรือกังวล ก็ลองหากิจกรรมอื่นๆ ทำเพื่อให้สมองไม่ติดอยู่กับความเครียดนั้น อาจเล่นเกมใบ้คำ เกมอักษรไขว้ ต่อจิ๊กซอว์ ก็จะช่วยให้จดจ่ออยู่กับกิจกรรมเหล่านั้น นอกจากจะได้บริหารสมองแล้วยังเป็นการฝึกสมาธิไปในตัวด้วย

บริหารสมอง…กระตุ้น ‘ความจำ’

เรื่อง ของความจำก็เป็นอีกเรื่องที่หลายท่านมักจะเจอปัญหานี้โดยที่ยังไม่ทันจะแก่ ไม่ว่าจะหลงๆ ลืมๆ เพราะในแต่ละวันก็มีเรื่องให้จำให้ทำเยอะแยะไปหมด ทั้งเรื่องลูก เรื่องครอบครัว และเรื่องงาน ลองมา บริหารสมองเพื่อให้จดจำเรื่องต่างๆ ได้อย่างแม่นยำกันดีกว่าค่ะ

+ ออกกำลังกายเบาๆ : การออกกำลังกายจะช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด ทำให้เลือดนำออกซิเจนไปเลี้ยงสมองได้ดียิ่งขึ้น ทั้งนี้ การออกกำลังกายเบาๆ ในช่วงตั้งท้องหรือหลังคลอดจะช่วยให้ร่างกายแข็งแรง สมองปลอดโปร่ง เช่น การเดิน เต้นแอโรบิกท่าง่ายๆ หรือว่ายน้ำ เป็นต้น

หากเป็นช่วงที่ใกล้คลอดอาจใช้การฝึกลมหายใจเพื่อช่วยผ่อนคลายร่างกายและยังเป็นการฝึกก่อนการเบ่งคลอดลูก เพียงแค่นั่งหรือยืนหลังตรงแล้วสูดหายใจเข้า-ออกลึกๆ ก็จะช่วยให้อากาศเข้าและออกสู่ร่างกายได้สะดวก ไม่รู้สึกอึดอัด

+ ออกกำลังด้วยการฝึกทำสิ่งใหม่ๆ : การหางานอดิเรกทำในยามว่างช่วงตั้งท้องหรือหลังคลอดก็เป็นวิธีที่ช่วยบริหารสมองได้ เช่น ฝึกถักโครเชต์ ประดิษฐ์ของใช้หรือทำงานฝีมือ วาดรูป ฝึกทำอาหาร ซึ่งการทำงานอดิเรกจะช่วยให้คุณแม่ได้ขยับร่างกายอย่างง่ายๆ รู้สึกสนุก สมองตื่นตัว มีสมาธิ และอาจใช้หารายได้เสริมได้ด้วย

……………………………………………………………………………..

 

เลือกกินเพื่อลูก

กะหล่ำปลี : มีให้รับประทานตลอดปี อุดมด้วยวิตามินซี ช่วยบรรเทาอาการแผลในกระเพาะอาหาร และป้องกันโรคมะเร็งที่มีสาเหตุจากฮอร์โมนได้ในระดับหนึ่ง เช่น มะเร็งเต้านม และมะเร็งรังไข่ นอกจากนี้ใบสีเขียวของกะหล่ำปลียังมีวิตามินเค เบตาแคโรทีน โฟเลต และวิตามินบี 2 อีกด้วย แต่หากกินกะหล่ำปลีดิบมากจนเกินไปจะทําให้ท้องอืดและอาจมีผลทําให้ขาดธาตุ ไอโอดีนด้วย

ผักบํารุงผิว-เพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกาย
นอกเหนือจากการกินผักฤดูหนาวที่มีประโยชน์ ต่อร่างกายของคุณแม่ท้องแล้ว ยังมีผักที่ช่วยให้ร่างกายอบอุ่นและช่วยบํารุงผิวพรรณของคุณแม่ในช่วงฤดู หนาวด้วย

ขิง : รสเผ็ดร้อนของขิงจะช่วยให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น ชุ่มคอ ลดอาการไอ แก้หวัด แก้อาการคลื่นไส้อาเจียน นอกจากนี้ยังช่วยขับลม ย่อยอาหารและแก้ท้องอืดอีกด้วย

มะนาว : น้ำมะนาวช่วยย่อยอาหารและเสริมกรดในกระเพาะอาหาร หากดื่มเป็นประจําจะช่วยป้องกันการแท้ง ส่วนเปลือกมะนาวเป็นยาขับลม และน้ำมันที่ผิวของมะนาวยังช่วยบํารุงผิวพรรณได้ โดยผ่ามะนาวครึ่งซีกแล้วเอาไปทาหรือพอกบริเวณที่ผิวแห้งจะช่วยให้ผิวชุ่ม ชื่นขึ้น ลดอาการคันและอักเสบ

อากาศที่เย็นลงอาจทําให้คุณแม่เป็นหวัด ผิวแห้ง และปวดตามเนื้อตัวได้ง่าย คุณแม่จึงต้องดูแลสุขภาพและผิวพรรณมากขึ้น ซึ่งการเลือกกินผักในช่วงฤดูหนาวก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่สามารถช่วยป้องกันโรคภัยและยังช่วยบํารุงผิวพรรณให้ชุ่มชื่นได้ด้วยค่ะ

เลือกกินผักฤดูหนาว
การเลือกกินผักตามฤดูกาล นอกเหนือจากหาซื้อได้ง่ายและราคาถูกแล้ว ยังได้รับ สารอาหารมากกว่าด้วย เพราะผักบางชนิดหากซื้อนอกฤดูกาลอาจมีสารพิษทางการเกษตรมากกว่าปกติ เนื่องจากผักมักจะอ่อนแอและเป็นโรคง่ายทําให้ต้องใช้สารเคมีมากกว่าปกติ

ผักที่คุณแม่สามารถหาซื้อได้ง่ายในช่วงฤดูหนาว มีดังนี้

ผักปวยเล้ง : (คนไทยมักเรียก ‘ผักโขม’) เป็นผักที่อุดมด้วยสารแคโรทีน ป้องกันการก่อตัวของมะเร็ง ช่วยบํารุงสายตาและผิวพรรณ ทั้งยังมีสารโฟเลต และธาตุโพแทสเซียมสูง ช่วยป้องกันความดันโลหิตสูง โรคเลือดจางและอาการท้องผูกด้วย แต่ในผักปวยเล้งมีกรดยูริกมาก คนที่ป่วยเป็นโรคเกาต์หรือไขข้ออักเสบจึงไม่ควรกิน

บร็อคโคลี : มีวิตามินซีสูง อุดมด้วยเบตาแคโรทีน โฟเลต เหล็ก และโพแทสเซียม ช่วยป้องกันโรคโลหิตจาง โรคหัวใจ และมีประโยชน์ต่อผู้ที่ปวดตามข้อ หากนําบร็อคโคลีไปปรุงอาหารด้วยการต้มจะทําให้วิตามินซีในผักลดลงเกือบครึ่ง ใช้วิธีนึ่งพอสุกหรือผัดจะดีกว่า

 

ขมิ้น : เป็นส่วนผสมอยู่ในผงกะหรี่ ช่วยแก้อาการท้องอืด ระบบย่อยอาหารไม่ปกติ นอกจากนี้ ยังสามารถช่วยสมานแผล ลดอาการคันและผดผื่นตามผิวหนังได้ โดยนําขมิ้นสดมาล้างให้สะอาด โขลกให้ละเอียด บีบน้ำที่ได้นํามาทาผิว หลังอาบน้ำเช้า-เย็น แต่อาจจะมีสีของขมิ้นติดตามเสื้อผ้าที่สวมใส่

อาหารบำรุงเมื่อครรภ์

สรรพคุณของยา คำแนะนำในการใช้ยาจีนที่ถูกต้องหรือฝังเข็มได้

แผนปัจจุบัน (แผนฝรั่ง)
เพราะเมื่อไปฝากครรภ์ ในแผนนี้ไม่ว่าจะเป็นยาบำรุงเลือดแคลเซียมหรือยาบำรุงกระดูกโฟเลตเม็ด (ที่ไม่ได้เกิดจากการตั้งครรภ์) มากกว่า

แบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม ได้แก่
ยากลุ่ม: ไม่มีผลต่อทารกในครรภ์เช่นยาประเภทวิตามินต่างๆ
ยากลุ่ม B: ต่อทารกคือกลุ่มยาสามัญประจำบ้านเช่นพาราเซตามอลยาลดไข้ยาแก้หวัด
ยากลุ่ม C: B จึงต้องใช้ยาในกลุ่มนี้แทน
ยากลุ่ม D: เช่นยารักษาวัณโรคหรือยารักษาโรคมาลาเรียอาจทำให้ทารกพิการ แต่ถ้าไม่กินยาเพื่อรักษาโรคอาจทำให้ลุกลามจนเสียชีวิตได้
ยากลุ่ม X: เพราะ ทำให้เกิดความผิดปกติกับทารกเช่นกลุ่มยารักษาโรคมะเร็งซึ่งจะมีการระบุบน ฉลากยาอย่างชัดเจนว่า ‘ห้ามสตรีมีครรภ์รับประทาน’ ก่อนจ่ายยาในกลุ่มนี้แพทย์

ทั้งนี้ ควรเลิกกินทันทีเมื่อรู้ว่าตั้งครรภ์และนำยาไปปรึกษาแพทย์ด้วยเช่น เพราะในช่วงอายุครรภ์ 3 เดือนแรก ในครรภ์ได้ยกเว้นยาอื่น ๆ ที่อยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์

แผนไทย
น้ำอ้อย: ป้องกันไม่ให้เป็นไข้ลดอาการไข้ต่ำ ๆ ซึ่งคุณแม่จะเป็นบ่อยช่วงตั้งครรภ์
กล้วยน้ำว้าสุก: ช่วยระบายท้องทำให้ไม่เป็นท้องผูก
ขิงรากบัว: บรรเทาอาการแพ้ท้อง

ทั้งนี้ควรหลีกเลี่ยงสมุนไพรและยาไทย เช่นว่านชักมดลูกกวาวเครือดอกคำฝอยเพราะจะทำให้ตกเลือดสมองหรือร่างกายของทารกไม่สมบูรณ์หรือแท้งนอกจากนี้ หากกินเข้าไปจะส่งผลต่อทารกทำให้เกิดความพิการและมีพัฒนาการช้า

แผนจีน
4 กลุ่มคือยาที่มีผลต่อแม่โดยตรงยาที่มีผลต่อทารกในครรภ์ยาที่มีผลต่อการคลอดและยาที่มีผลต่อทารกแรกเกิด เช่นโสมตังกุยชวนป๋วยเป็นต้น 5 เดือนครึ่งขึ้นไป

ทำให้ทารกเติบโตไม่เต็มที่หรือแท้ง

 

พฤติกรรมของเด็กเล็ก

 

มานึกถึงผู้ใหญ่อย่างเราๆ มีอาการกลัวสารพัด ทั้งกลัวความสูง กลัวสัตว์บางชนิด กลัวความมืด กลัวผี เด็กๆ ก็ไม่ต่างกัน มีความกลัวแตกต่างกันออกไป
กลัวการแยกจาก จะพบได้บ่อยมากในเด็กวัยนี้ เป็นความวิตกกังวลว่าจะไม่ได้เจอพ่อแม่ จึงทำให้มีปัญหาติดแม่ ไม่ยอมไปโรงเรียน ถ้าเป็นมากเด็กจะมีอาการทางกายเช่น ฝันร้าย ปัสสาวะรดที่นอน หรือปวดท้องบ่อยๆ
กลัวคนแปลกหน้า นับเป็นเรื่องธรรมดาของวัยเด็กเล็ก แต่ถ้าโตขึ้นมาแล้วยังมีปัญหานี้อยู่ เด็กจะมีลักษณะไม่พูดคุยกับคนที่ไม่คุ้นเคย ไม่กล้าแสดงออก ไม่ค่อยมีเพื่อน เป็นต้นการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่างดูเป็นเรื่องยาก ซึ่งต้องอาศัยระยะเวลา และวิธีการแก้ไขที่ถูกต้อง แต่เด็กๆ ก็เปรียบเสมือไม้อ่อน ที่ยังสามารถดัดได้ แก้ไขได้ แม้จะต้องอาศัยความใจเย็น และอดทนของผู้ใหญ่ที่คอยให้ความช่วยเหลือเป็นสำคัญนั่นเอง
- ปรับความคาดหวัง พ่อแม่ ไม่ควรคาดหวังลูก ให้มีความกล้าเหมือนเด็กคนอื่น หรือเหมือนที่ตนเองตั้งใจ เพราะความคาดหวังนั้นจะกลายเป็นความกดดันลูก และทำให้ลูกรู้สึกไม่มั่นใจในตนเองได้ ข้อที่ควรจำเป็นอันดับแรก คือ เข้าใจธรรมชาติของลูกว่ามีความกลัวมากน้อยแค่ไหน แล้วจึงค่อยๆ ปรับเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ
- ไม่พูดข่มขู่ ทั้งคำพูดและท่าทางที่คุณพ่อคุณแม่แสดงออกอย่างรุนแรงจะไปเพิ่มความหวาดกลัว ให้ลูกดังนั้นจึงใช้วิธีการพูดที่อ่อนโยน การใช้เหตุผลที่เหมาะกับวัยในการพูดคุยกับลูกมากกว่า รวมถึงการพูดหลอก พูดขู่ต่างๆ เช่น “ไม่กินข้าวเดี๋ยวให้ตำรวจมาจับ” “ดื้อมากเดี๋ยวให้หมดฉีดยาเลย” “ไม่หลับตานอนมืดๆ แล้วตุ๊กแกจะมากินตับ” ประโยคเหล่านี้ล้วนทำให้เด็กเกิดความกลัว และมีความเข้าใจผิดเกิดขึ้น
- ปลอบใจลูกเสมอ เมื่อลูกเกิดความกลัว ต้องปลอบโยนบอกความเป็นจริงที่เกิดขึ้น และเบี่ยงเบนความสนใจไปทำกิจกรรมอื่นๆ
- ฝึกลูกช่วยเหลือตนเอง ไม่ว่าจะเป็นในด้านการใช้ชีวิตประจำวันทั่วไป และในด้านความคิด ต้องหมั่นให้ลูกตัดสินใจทำด้วยตัวเอง รู้จักการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น เพื่อให้ลูกเกิดความมั่นใจ
กลัวบางสิ่งบางอย่าง เช่น กลัวสุนัข กลัวหุ่นแมสคอต กลัวเสียงฟ้าร้อง กลัวผี กลัวความมืด เป็นต้น

มนุษย์เราต้องมีความกังวลหรือความกลัว เพื่อปกป้องตัวเองให้ปลอดภัย ธรรมชาติของเด็กจะกลัวสิ่งต่างๆ สูงสุดในช่วง 3-5 ปี และจะมีพัฒนาการเรื่องความกลัวที่เป็นไปตามช่วงวัย การกลัวคนแปลกหน้า กลัวความมืด ในเด็กวัยนี้ ก็ถือว่าเป็นความกลัวตามปกติ แต่ถ้าความกลัวมีมากเกินไปและติดตัวจนเข้าสู่วัยรุ่นก็ก่อให้เกิดผลเสีย อื่นๆ ตามได้

กลัว..อะไรบ้าง

สาเหตุที่ทำให้…กลัว
1. การพูดขู่ การหลอก หรือทำให้เด็กตกใจอยู่บ่อยๆ มีความรู้สึกฝังใจกับเรื่องนั้นๆ จากสาเหตุนี้คนที่เป็นต้นเหตุคือผู้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ชิดกับเด็กนั่นเอง
2. พ่อแม่ หรือคนที่อยู่ใกล้ชิด มีอาการวิตกกังวล หรือเป็นแบบอย่างให้ลูกเห็นเป็นประจำ เช่น คุณแม่กลัวแมลงสาป เมื่อเห็นแมลงสาปทีไร ต้องวิ่งหนี กระโดดหนี หรือร้องเสียงดังทุกครั้ง
3. มีประสบการณ์ที่ทำให้ตกใจอย่างมาก หรือกระทบใจอย่างรุนแรงมาก่อน เช่น ถูกตีอย่างแรง ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว  หรือได้รับอุบัติเหตุที่รุนแรงมาก่อนจึงทำให้รู้ไม่ปลอดภัย ต้องคอยระแวง ระวังไว้ก่อน
4. ขาดความอบอุ่น ความเข้าใจจากผู้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ชิด ไม่มีการฝึกทักษะด้านต่างๆ ขาดความมั่นใจ
5. พื้นฐานอารมณ์ที่มีมาตั้งแต่กำเนิด เด็กบางคนนิ่งๆ ไม่ชอบเคลื่อนไหวร่างกายมากนัก บางคนกล้าเจออะไรใหม่ๆ ก็ให้ความสนใจอย่างรวดเร็ว

เปลี่ยนกลัว… ให้กล้า

- ไม่เร่งจนเกินไป การลดความหวาดกลัวของเด็ก ต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่ควรตั้งระยะเวลาเอาไว้ หรือจะให้ลูกหายกลัวภายในกำหนดของผู้ใหญ่ เพราะเด็กแต่ละคนมีทักษะการปรับตัวไม่เท่ากัน และต้องให้ลูกเผชิญสิ่งที่ลูกกลัวทีละน้อย คอยให้กำลังใจลูกอยู่เสมอ

ความกลัวก็ใช่ว่าจะเป็นผลเสียไปซะหมด เพราะการกลัวบางอย่างเป็นผลดี เช่น กลัวอันตราย จึงต้องระมัดระวัง ซึ่งเรื่องเช่นนี้พ่อแม่ต้องสอนแบบเด็ดขาด คือ ใช้ลักษณะคำสั่งห้ามถ้าสิ่งนั้นๆ จะทำให้เกิดอันตราย เช่น การเล่นปลั๊กไฟ หรือของมีคมต่างๆ เป็นต้น ส่วนการกลัวอีกอย่างหนึ่งที่ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ควรมีไว้ประจำใจคือ กลัวบาป ถ้าคนในสังคมกลัวบาป ก็จะช่วยกันสร้างความดี สังคมเราก็จะน่าอยู่มากขึ้น

ความเครียดของเด็กเล็ก

นักวิจัยจากวิทยาลัยคิงส์ คอลเลจ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ กล่าวว่าเด็กเล็ก เป็นโรควิตกกังวลชนิดหนึ่งได้ เป็นอาการในลักษณะหวาดกลัว หวาดผวาที่เกิดนานมากกว่า 1 เดือน ในเด็กที่ประสบกับเหตุการณ์ รุนแรง เช่น  อุบัติเหตุ รถชน จมน้ำ หรือภาวะภัยพิบัติต่างๆ ซึ่งจะทำให้เด็กรู้สึกหรือนึกถึงเหตุการณ์ร้ายที่พบอยู่ตลอด จนหวาดกลัว  สมาธิไม่ดี สะดุ้งตกใจง่าย กลางคืนนอนฝันร้าย บ่อยๆ  และในขณะที่วิตกหวาดกลัวก็จะมีอาการเหงื่อออก ตัวเย็น กล้ามเนื้อตึงตัว หัวใจเต้นแรง

จากการศึกษาเด็กอายุ 2-10 ขวบ ที่เคยประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน จำนวน 114 คน พบว่าเด็กจำนวน 1 ใน 10 ยังหวาดผวากับอุบัติเหตุนั้น ซึ่งคิดเป็นอัตราส่วนที่มากพอๆ กับผู้ใหญ่ แต่เด็กที่มีอาการนี้ส่วนใหญ่มักจะไม่ได้รับการรักษา เนื่องจากเด็กมีทักษะ ในการใช้ภาษาที่ค่อนข้างจำกัด จึงบอกเล่าไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้วินิจฉัยอาการได้ยากว่าเด็กเป็นโรควิตกกังวลหรือไม่

 

นักวิจัยชาวอเมริกันชี้ การห้ามโฆษณาอาหารฟาสต์ฟู้ดทางโทรทัศน์จะสามารถลดจำนวนเด็กอ้วนได้กว่า 18 เปอร์เซ็นต์
ศาสตราจารย์ชิน อี้โจว นักเศรษฐศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยลีไฮท์ รัฐเพนซินวาเนีย กล่าวว่า “แม้ว่าการที่เด็กๆ ตัวอ้วนจะเป็นเพราะวัฒนธรรมการกินอาหารฟาสต์ฟู้ดของเรา แต่จากการวิจัยและสังเกตแล้วพบว่าเป็นไปได้ว่าวัฒนธรรมการกินอาหารฟาสต์ฟู้ด ที่มากขึ้นนั้นมีส่วนจากโฆษณาทางโทรทัศน์เช่นกัน”

จากการวิจัยโดยใช้ฐานข้อมูลของเด็กเกือบ 13,000 คน จากข้อมูลของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหรัฐอเมริกาที่บ่งชี้ว่า 13.9 เปอร์เซ็นต์ของเด็กอายุ 2-5 ปี, 18.8 เปอร์เซ็นต์ ของเด็กอายุ 6-11 ปี และมากกว่า 17 เปอร์เซ็นต์ของวัยรุ่นอายุ 12-19 ปี ที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐานและมีจำนวนเพิ่มขึ้น เรื่อยๆ และจากข้อมูลโฆษณาของสหรัฐอเมริกา พบว่าร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแข่งขันกันโดยใช้การโฆษณาทางโทรทัศน์มากขึ้น ซึ่งหากสามารถ จำกัดหรือห้ามไม่ให้โฆษณาอาหารฟาสต์ฟู้ดทางโทรทัศน์ได้ จะสามารถลดจำนวนเด็กที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐานในช่วงอายุ 3-11 ปี ได้กว่า 18 เปอร์เซ็นต์ และในช่วงอายุ 12-18 ปี ได้ 14 เปอร์เซ็นต์นอกจากนี้การดูโทรทัศน์ยังทำให้มีจำนวนเด็กอ้วนเพิ่มมากขึ้น เพราะเด็กได้ออกกำลังกายน้อยและโทรทัศน์ยังรบกวนการนอนอีกด้วย

นักจิตวิทยา จากมหาวิทยาลัยลีดส์ กล่าวเสริมว่า เด็กอาจต้องเผชิญกับเหตุการณ์ ร้ายแรงอยู่หลายครั้ง แต่เด็กส่วนใหญ่มักไม่มีอาการหวาดผวาที่รุนแรงถึงขั้นเป็นโรควิตกกังวล ซึ่งถ้าได้รับการดูแลจากผู้ปกครองอย่างใกล้ชิดก็จะหายจากอาการหวาดผวาได้